Ruth Handel, która sama nazywa siebie „miłą, żydowską dziewczyną” jest nieco przerażona, gdy ma zabawiać gości. - Zawsze się zastanawiam czy nie zabraknie jedzenia albo napojów? Czy dom wygląda wystarczająco dobrze? – opowiada.
Ale dość już tych rozterek. W tym tygodniu małżeństwo Ruth Handel i Lloyd Scott nauczyło się, że wystarczy odrobina wyobraźni, by wyprawić odlotowe przyjęcie za grosze. Impreza może być tania, ale odlotowa. Bardzo pomógł im w tym fakt, że mieszkają w klasycznej, południowokalifornijskiej rezydencji. Nawet jeśli nie wystawią pełnego baru ani nie zastawią stołu potrawami nadającymi się do jedzenia palcami, to zafascynowani architekturą goście i tak będą stadnie przybywać do ich stylowego domu z 1948 roku.
Budynek ten stoi niemal w samym centrum Los Angeles, w słynnej dzielnicy Mar Vista, a ściślej mówiąc w części tego osiedla zwanej Traktem, zaprojektowanej przez słynnego modernistycznego architekta Gregory’ego Aina. Gospodarze, zapaleni kolekcjonerzy klasycznych mebli i ozdób, nie zrobili wiele, by zmienić zarys lokalu, za to skoncentrowali się na szykownym udekorowaniu go bibelotami z epoki.
- Gdy przychodzę z wizytą, to czasem mam wrażenie, że te przedmioty łączą się w pary, bo jest ich coraz więcej – powiedziała Johanna Went, performerka, podczas ostatniego spotkania u Handelów. Artystka podarowała wtedy gospodarzom metalową sowę kupioną w sklepie ze starociami za niecałe dziewięć dolarów. Ruth i Lloyd postawili ją obok niemal identycznej rzeźby, która już wcześniej przycupnęła nad ich ich paleniskiem pod imponującą kolekcją włoskiej ceramiki z lat 60.
To idealne miejsce na wieczorne spotkanie przyjaciół: przyszło na nie ponad dwadzieścia kreatywnych osób będących dobrze po 30-tce albo wcześnie po 50-tce. Spotkali się, by przejrzeć „The Find”, nową książkę Stana Williamsa, poświęconą dekoracji wnętrz za grosze. Album ten pokazuje domy w Palm Springs, Los Angeles oraz jedną z podwórkowych wyprzedaży u Handel i Scotta. - Zawsze byłem pod wrażeniem tego domu i tej kolekcji. Przyjęcie w takim miejscu jest niesamowite – powiedział Williams, siadając na fotelu zaprojektowanym przez Eero Saarinena, jednego z najbardziej niekonwencjonalnych projektantów XX wieku i pod kultową już lampą Arco.
Ten pochodzący z Nowego Jorku pisarz, autor m.in. bloga „Elegancki Łowca Okazji”, był nie tylko gościem honorowym, lecz także współgospodarzem imprezy. Razem z Ruth i Lloydem przygotował menu oraz dekoracje na wieczór. Przygotowania rozpoczęły się od oczyszczenia „przestrzeni imprezowej” z zabawek należących do synów gospodarzy.
Ruth Handel uznała swój dom za „przyjazny imprezom” na przykład dzięki łatwej w sprzątaniu betonowej podłodze. Dodała, że otwarta kuchnia, jadalnia i salon tworzą wygodny loft sprawiający, że goście czują się jak na imprezie, niezależnie od tego, w którym pomieszczeniu akurat się znajdują. Kolisty układ przestrzeni wewnątrz i zewnątrz domu gwarantuje, że ścieżki imprezowiczów wcześniej czy później się przetną.
Choć trakt Mar Vista składa się z zaledwie 52 domów, podobnych do rezydencji Ruth i Scotta, sprawia on wrażenie wielkiej architektonicznej enklawy. Dzięki odrodzeniu zainteresowania architekturą z połowy XX wieku, na osiedlu tym powstała społeczność składająca się podobnie myślących ludzi, którzy doceniają innowacyjność nowoczesnych domów. Lloyd zauważył, że pierwotnie dzielnica ta w większości składała się z 300-metrowych domków sprzedawanych po 11 tysięcy dolarów.
- Gregory Ain uważał, że mieszkania powinny być budowane tak, by mama mogła gotować w kuchni i równocześnie mieć oko na dzieci – powiedział Scott, wskazując na stół śniadaniowy wkomponowany w zabudowę kuchenną. - Wierzył także w eksperyment socjalny zakładający, że sąsiedztwo jest ekologicznym konceptem mającym architektoniczne skutki. Poprosił więc Garreta Eckbo, amerykańskiego architekta krajobrazu o zaprojektowanie otwartej przestrzeni. Gdy tylko pojawili się ludzie, natychmiast postawili płoty – dodał.
Obecnie jednak przeważa duch „otwartych drzwi”. Sąsiedzi wspólnie zarządzają funduszem remontowym oraz środkami na utrzymanie osiedla. Wielu z nich wpadło pobawić się na imprezie Ruth i Lloyda. Na przyjęciu puszczano jazzową aranżację hitu „Do You Know the Way to San Jose” w wykonaniu trio Bobby’ego Timmonsa. Muzyka wprawiała gości w nastrój podmiejskiego wyrafinowania z lat 60. Przy koktajlach rozmawiano o gospodarce oraz o wpływie sytuacji ekonomicznej na wydawanie przyjęć.
- Organizując tę imprezę, skoncentrowaliśmy się na dobrej zabawie a nie na kawiorze oraz szampanie – powiedziała Handel, która podała na przystawkę rzodkiewki z własnego ogródka. - Piliśmy niezłe Proseco. W obecnych trudnych czasach można być oszczędnym i odlotowym – dodał Stan Williams. Pod koniec imprezy wynalazł deser o wdzięcznej nazwie„Miętowa Aluzja”: czekoladowe ciasto, pokryte lukrem z zielonego masła oraz udekorowane miętowymi ciasteczkami w czekoladzie York Peppermint Pattie.
Przywiózł także ze sobą brytfankę należącą do babci swego kolegi. Wykorzystał tę formę do upieczenia klasycznego ciasta ananasowego, udekorowanego klasycznymi (w dodatku nadal nie otwartymi) szpilkami do włosów z motylkami, które kupił rano w dniu imprezy, buszując razem z Ruth Handel po podwórkowych wyprzedażach.
- To było bardzo retro – powiedział jeden z gości, Charles Phoenix, wykładający architekturę Południowej Kalifornii z lat 90. – Dziś bardzo doceniamy fakt, że można łatwo i tanio przygotować rzeczy w stylu retro. Prawie wszystko kręci się wokół wyglądu. Gospodarze przygotowali ciasto ananasowe, dipy, wykałaczki z modnymi czubkami z celofanu. Wszystko na tym stole wygląda klasycznie – dodał.
Oświetlony lampą Moon projektanta Vernera Pantona stół zbudowany z chromu i z laminatu udekorowany był tak, że wyglądał jak ilustracja jednej z książek kucharskich z lat 50., namiętnie kolekcjonowanych przez Ruth Handel –często dawanych w prezencie nabywcom nowego sprzętu gospodarstwa domowego. Jadalnia, która powstała z przebudowanej sypialni jest otwarta na salon. Została ona dosłownie „obwieszona” półkami zrobionymi z podwójnej grubości sklejki, które dźwigają albumy poświęcone sztuce oraz należące do Scotta zbiory ceramiki.
Niektórzy z gości przystawali, by poszperać w tych książkach albo podziwiać należące do Ruth dzieła sztuki z podwórkowych wyprzedaży, np. obraz przedstawiający plażowiczów, wiszący nad nowoczesnym duńskim kredensem. Inni udali się do kuchni, gdzie na kuchennym stole ustawiono barek. W piecu kipiał gulasz z owoców morza oraz ryż wegetariański z fasolką, a leżące obok rękawice kuchenne ozdobione były podobiznami Handel i Scotta – był to ukłon w stronę gości pochodzący z wesela tej pary, które odbyło się w 2002 roku.
- Nie rozumiem, dlaczego ludzie stresują się organizowaniem imprez. Wystarczy, że umiesz upiec ciasto i już jesteś ustawiony. Nawet jeśli jedzenie nie jest najlepsze, to jeżeli ma ono estetyczny wygląd, zawsze lepiej smakuje – powiedział Williams, celując nożem w swe ananasowe ciasto.
onet.pl